ไม่ได้เกิดมาเพื่อความรัก

ฉันไม่ได้เกิดมาเพื่อความรัก
จึงสุกไสผลักจนหวั่นไหว
แต่ฉันกลับเกิดมาเพื่อรักใคร
จึงได้แต่ร้องไห้อย่างทุกครา
น่าจะชินได้แล้วนะหัวใจ
น่าจะรู้ว่าเป็นอะไรที่ไร้ค่า
สิ่งที่เรียกว่ารัก มักเฉยชา
โดยเฉพาะชีวิตที่เกิดมาเพื่อรักใคร

เธอบอกว่าเธอไม่เหลือใคร
ชีวิตช่างเดียวดายและเหว่เว้
ลืมใครไปหรือเปล่า…
คนที่เคยมีเขาในเงาตา
แม้วันนี้เขาจะหมดค่า…
แต่อย่าบอกว่าไม่มีใคร.

หวังเพียงกำลังใจ

หวังเพียงกำลังใจ
ไม่อยาได้หรอก ความสงสาร
กับสิ่งที่ฉันต้องการ
ไม่ใช่คำหวานที่หลอกลวง

ก็ได้แต่เก็บกด
ทุกความรันทด… ที่ผ่านล่วง
ดับใจฟุ้งซ่านที่คอยถามทวง
ดับความเศร้าทั้งปวง…
ด้วยน้ำตา

อยากหนีความจริง

อยากหนีความจริงที่มีเธออยู่
จะทิ้งตัวเองหลบอยู่ในฝัน
ให้เขาและเธอได้รักกัน ฉันรับไม่ไหว
ในฝันที่มันไม่มีเธออยู่ อย่าน้อยมันก็ทำให้ฉันสดใส
เมื่อเรื่องจริงฉันไม่เหลือใคร

–รู้สึกเจ็บใจ–
ที่เห็นคนของใจอยู่กับใครคนอื่น
ก่อนหน้านั้นที่ตรงนั้นเป็นที่ของฉัน
” เ ค ย ยื น ”
เจ็บนะแต่ต้องฝีนทนแข็งใจ
เธอจะไปทำอะไรกับใครฉันก็ไม่ว่า
แต่อย่าให้ฉันรับรู้เลย ได้ไหม
เธอจะทำอะไรที่ไหนกับใคร
อย่าให้ฉันรู้เลยได้ไหมใจฉันไม่ด้านพอ.

อย่าฝืนใจรัก

..อย่าฝืนใจรัก..ถ้ามันไม่ใช่
ไม่มีประโยชน์..ที่จะคบกับใครสักคน
เพียงเพราะอยากมี……ใครสักคน

อย่าเลือก
คนที่เราคิดว่าเราน่าจะอยู่กับเขาได้
แต่ให้เลือก
คนที่เราคิดว่าเราคงอยู่ไม่ได้…ถ้า…ไม่มีเขา

ไม่รักก็คือไม่รัก

ไม่รักก็คือไม่รัก
อาจจะฟังดูใจร้าย
แต่มันก็คือความจริง
ถ้าไม่รัก ทำยังไงก็รักไม่ได้

อดีตไม่ได้เป็นสิ่งที่ต้องลืม
แต่ต้องใช้มันให้เป็น
เก็บเอาไว้เป็นบทเรียนแต่อย่าให้มัน
กลับมาทำร้ายเราได้.

บางสิ่งมันไม่ควรจำ

ถ้าคนเรามัวแต่ปฏิเสธ
ที่จะก้าวเดินไปข้างหน้า
ปฏิเสธการมีความรัก
ปฏิเสธการเริ่มต้นการมีความสัมพันธ์
เพียงเพราะแค่กลัวว่าจุดจบของมัน
จะต้องทำให้เราต้องเจ็บปวด
เราจะมีชีวิตไปเพื่ออะไร

บางสิ่งมันไม่ควรจำ
ถ้ามันทำให้เจ็บ..
แต่บางสิ่งก็ควรจะเก็บ
ถ้ามันเป็นความเจ็บที่น่าจดจำ…

Advertising